Rusza [Projekt: LWÓW 2012]!

Czym jest "Projekt LWÓW 2012"? 
To nic innego jak studencki majówkowy wyjazd do Lwowa połączony z polsko - ukraińską konferencją naukową. Projekt zostanie przeprowadzony w dniach 30 kwietnia - 6 maja 2012 r.

Co zrobić aby wziąć udział w projekcie? 
Zapisów dokonujemy w trzech krokach:

1. Dokonujemy przelewu na numer konta: 4411 4020 0400 0032 0270 703 969 (mBank, właściciel: Konstanty Chodkowski), na kwotę 250 PLN. W tytule przelewu wpisujemy "Lwów - imię i nazwisko - rok i kierunek studiów".
2. Na adres: kn.arspolitica@gmail.com nadsyłamy maila, w którym zawieramy:
   - meldunek, że dokonaliśmy przelewu
   - dane: imię, nazwisko, rok urodzenia, PESEL, adres zameldowania (dane niezbędne do załatwienia ubezpieczenia), oraz rok i kierunek studiów.
3. Czekamy na odpowiedź.

Do kiedy trwają zapisy?
Zapisy trwają do 24 kwietnia, do godz. 23:59.

Co zawiera się w cenie wyjazdu? 

Kwotą 250 PLN pokrywamy:

- koszt przejazdu do Lwowa i z powrotem

- opłatę za noclegi

- ubezpieczenie

- przewodnika po Lwowie
- koszta organizacji konferencji i spotkań z ukraińskimi studentami, oraz prof. Jarosławem Hrycakiem.

Koszty wyżywienia pokrywamy na własną rękę. 

Przalałam/łem swoje pieniądze na konto, po czym cała kwota została mi odesłana. Co się stało?
Oznacza to nie mniej i nie więcej jak tyle, że zabrakło wolnych miejsc.

Zgłosiłem/am się relatywnie wcześnie, a mimo to okazało się, że brakuje wolnych miejsc. O co chodzi?

Podobnie jak w zeszłym roku, o "zajęciu miejsca" na wyjazd nie decyduje kolejność zgłoszeń, a to, z jakiej jesteśmy uczelni/wydziału/instytutu itd. Kolejność priorytetów jest następująca:

1. członkowie KN "Ars Politica" (bez względu na wydział/instytut)
2. studenci INP UW (politologia i bw)
3. studenci WDiNP
4. studenci UW
5. studenci spoza UW
6. nie-studenci i inni]

Organizatorzy zastrzegają sobie prawo do ingerencji w rozkład priorytetów w dowolnym momencie przyjmowania zgłoszeń (np. gdyby okazało się, że jedzie z nami więcej przedstawicieli kadry naukowej UW, niż to wstępnie przewidziano, itd.).

Jaki jest plan wyjazdu? 

Ruszamy 30 kwietnia ok. godziny 17:30 spod Sali Kongresowej Pałacu Kultury (parking przy ul. Emilii Plater). Do Lwowa dojeżdżamy rankiem 1 maja. Odsypiamy nieprzespane godziny spędzone w autokarze i idziemy zwiedzać miasto!

W trakcie pobytu we Lwowie zapewniamy wam liczne atrakcje, w tym:
- możliwość zwiedzania Lwowa z przewodnikiem
- spotkanie, konferencję i dyskusję z ukraińskimi studentami
- spotkanie z wybitnym ukraińskim historykiem, prof. Jarosławem Hrycakiem
- (jeśli się uda, a w zeszłym roku się udało) spotkanie z lokalnymi przedstawicielami partii "Swoboda", oraz innych ugrupowań politycznych (możliwość podyskutowania, zadawania pytań).

Do Warszawy wyruszamy 6 maja, około godziny 12:00 czasu polskiego. Powinniśmy dotrzeć do Warszawy jeszcze tego samego dnia, wieczorem. 

Czy decydując się na uczestnictwo w wycieczce, muszę brać udział w tych wszystkich atrakcjach? 

Nie. Wzięcie udziału w PROJEKCIE LWÓW 2012, w żaden sposób nie zobowiązuje do wzięcia udziału w grupowym zwiedzaniu miasta, czy konferencji naukowej. Ponadto, jeśli ktoś z uczestników wyprawy zdecyduje się na samodzielną wycieczkę po Lwowie, wszelkie koszty biletów wstępu do muzeów oraz na cmentarz Łyczakowski zostaną mu zwrócone. 

Czy do wyjazdu na Ukrainę potrzebny mi będzie ważny paszport?
Tak. Bezwzględnie. 

Co się stanie, jeśli wycofam się z uczestnictwa w wycieczce?
Jeśli stanie się to przed 24 kwietnia, godz. 23:59 (tj. przed zamknięciem zapisów) - zwracamy wszystkie przelane nam wcześniej pieniądze z powrotem. Po 24 kwietnia niestety nie będziemy już w stanie tego uczynić, co z góry zastrzegamy.

Masz więcej pytań? 

Zgłoś się do nas na kn.arspolitica@gmail.com bądź dzwoń na nr 788635950 (o zdrowej, popołudniowej porze, i nie w weekendy).

Kto jest odpowiedzialny za realizację projektu?
Koordynatorem projektu z ramienia KN "Ars Politica" jest Konstanty Chodkowski.
Opiekunem naukowym projektu jest dr Radzisława Gortat (INP UW).

Serdecznie zapraszamy!

Wszelkie info pod 

[RELACJA] Ukraina od wschodu do zachodu: wizje przeszłości

Stosunek władz państwa do własnej historii i pochodzenia, udział w świętach państwowych, promowanie własnej wersji historii – ideologia, wystąpienia publiczne głów państw, treści oświatowe ferowane młodzieży – to wszystko określane jest wspólnym mianem polityki historycznej. Jest ona z zasady zależna przede wszystkim od aktualnego stanowiska władz państwowych, jednak wpływ na nią mają także podmioty prywatne: media czy zwykli obywatele, którzy własnym postępowaniem „głosują” za tym, które wydarzenie jest dla nich ważne (np. poprzez upamiętnianie pomników, oddawanie czci wybranym postaciom historycznym). Tematowi przekonań i mentalnych podziałów wśród Ukraińców, oraz problemom uwarunkowań historycznych w stosunkach polsko-ukraińskich poświęcona była piątkowa (2-go marca br.) konferencja naukowa „Wizje przeszłości na Ukrainie Zachodniej i Wschodniej” organizowana przez Instytut Historii Polskiej Akademi Nauk i Muzeum Historii Polski. Gośćmi konferencji byli: profesor Wołodymyr Kułyk z Instytutu Studiów Politycznych i Etnicznych Ukraińskiej Akademii Nauk w Kijowie,  profesor Tomasz Stryjek z Instytutu Studiów Politycznych PAN oraz doktor Jenny Alwert z Uniwersytetu w Lipsku. Wszyscy goście starali się wyczerpująco przybliżyć nam arkana ukraińskich polityczno-historycznych zawiłości.

Wszyscy  zaproszeni goście niewątpliwie byli zgodni co do jednego: Ukraina, biorąc pod uwagę stosunek ludności do własnej historii, podzielona jest na dwie umowne części: wschodnią i zachodnią. Prof. Kułyk zwracał uwagę na odmienne, czasem wręcz wykluczające się dwie wizje historii uznawane przez mieszkańców Wschodniej i Zachodniej Ukrainy. Zarówno prof. Kułyk jak i prof. Stryjek potwierdzili występowanie dwóch konkurencyjnych narracji historycznych:

·         wschodniosłowiańskiej (inaczej postsowieckiej) oraz

·         nacjonalistycznej (przez prof. Stryjka nazwanej środkowoeuropejską). 

Wyznawcy narracji wschodniosłowiańskiej uznają się za część większego podmiotu trwale związanego z Rosją, dostrzegają podobieństwa swojego języka do języka rosyjskiego, dążą do ponownego zjednoczenia wschodu, zaś w integracji z Unią Europejską upatrują głównie zagrożenia. Wśród zwolenników tej narracji (co zauważył prof. Stryjek) nie ma żądań co do rozliczania się z tzw. ciemnymi kartami historii ukraińskiej. Drugi model nazwany nacjonalistycznym czy środkowoeuropejskim podkreśla znaczenie ukraińskiej niepodległości oraz jej europejskich cech. W tym modelu  na plan pierwszy przebija się samodzielność i odrębność Ukrainy.

Źródło: www.muzhp.pl

Jak stwierdza prof. Kułyk, pierwsza z narracji bardziej charakteryzuje nastawienie mieszkańców wschodniej części Ukrainy, drugi zaś wyznają mieszkańcy zachodniej części kraju. Centrum Ukrainy natomiast uważana jest za swoisty bufor – miejsce ścierania się dwóch narracji. Pamiętać jednak należy o tym, że nastawienie do historii oficjalnie obowiązujące na Ukrainie, zależy przede wszystkim od aktualnych władz kraju. To one bowiem mają kontrolę nad oświatą i państwowymi mediami, gdzie ideologia jest rozpowszechniania, serwowana społeczeństwu. W związku z tym polityka historyczna, zwłaszcza w minionym dwudziestoleciu, ulegała znacznym wahaniom. Tak np., podczas gdy prezydent Juszczenko wyznawał podejście nacjonalistyczne, kolejny – Janukowycz uchodzi raczej za zwolennika narracji wschodniosłowiańskiej.

Prof. Kułyk podkreślał wpływ mediów – zarówno państwowych jak i prywatnych, a także cerkwi prawosławnej, gdzie dominuje agitacja związana z ideologią wschodniosłowiańską. Kułyk przedstawił też wyniki ankiet dotyczących stosunku do różnych świąt państwowych oraz do wybranych kontrowersyjnych postaci historycznych wśród mieszkańców wschodniej i zachodniej Ukrainy. Myślę, że właśnie owe badania najlepiej ukazywały różnice dzielące wschód i zachód kraju. Odrębności te (jak podkreślali wszyscy goście) często są wykorzystywane przez polityków, którzy zamiast łagodzić niezgodności - pogłębiają je, aby cynicznie wykorzystać je do swoich prywatnych celów.

Źródło: www.muzhp.pl

Doktor Jenny Alwert zgodziła się i potwierdziła tezę o podziale Ukraińców. W swym przemówieniu podkreśliła jednak, że istnieją w ukraińskiej historiografii także symbole wspólne dla „obu Ukrain”, a ich znaczenie odczytywane jest przez całe społeczeństwo w jednakowy sposób. Za przykład podała narodowego ukraińskiego poetę – Tarasa Szewczenkę. Ten odbierany jest pozytywnie przez cały naród. Uważa się go za narodowego wieszcza Ukrainy. Dr Alwert stwierdziła, że Szewczenko dla Ukraińców jest mniej więcej tym, kim dla Polaków jest Mickiewicz.  Nazwiskiem poety nazwanych jest wiele ulic, placów czy parków na Ukrainie. Na portretach przedstawiany jest jako ojciec narodu ukraińskiego. Miejsce jego pochówku jest miejscem konsolidującym cały naród ukraiński - miejscem, gdzie różnice dzielące Ukraińców zacierają się. Dowód? Prosty obrazek: czerwone kwiaty (składane zwykle przez zwolenników orientacji prorosyjskiej) zaraz obok kwiatów niebieskich i żółtych (symbolizujących Ukrainę niepodległą), razem spoczywają u podnóża grobu Szewczenki. Dr Alwert podkreślała też, że Szewczenko nie jest jedynym tego typu symbolem.

Ostatni wypowiadał się prof. Stryjek. W swej wypowiedzi skupił  uwagę na stosunkach polsko- ukraińskich w kontekście prowadzonej przez oba kraje polityki historycznej. W związku z tym podzielił historię stosunków Polski z Ukrainą na 2 okresy: od 1991 do 2007 roku, kiedy to dominujące elity opowiadały się za pojednaniem obu, oraz politykę po roku 2007 do dnia dzisiejszego. Najpełniejszym  wyrazem polsko – ukraińskich relacji do 2007 roku było uchwalenie w roku  2003 przez parlamenty obu krajów odpowiednich deklaracji i dokumentów, zapowiadających wzajemne przebaczenie. Sytuacja ta zmieniła się w 2007 r. wraz ze zmianą rządów i zepchnięciem lewicy na margines. Wtedy w świadomości Polaków pojawiła się niejako chęć rozliczenia z historią. Z czasem zaczęto wymagać tego także od strony ukraińskiej – tak zrodził się spór. Choć obecne kontakty z Ukrainą można uznać za dobre, nie można uznać ich za stałą bezwzględną. W rzeczywistości „równowaga wzajemnych roszczeń” jest dość krucha i mało stabilna.

Po przemówieniach dr Alwert oraz prof. Kułyka i prof. Stryjka, nastał czas na zadawanie pytań i ewentualne komentarze widzów. Wielu z nich wracało w swoich uwagach do idei Rzeczypospolitej Obojga Narodów, pytało o możliwość bliższej integracji Polski i Ukrainy. W komentarzach usłyszeć można było oburzenie postawą ukraińskich polityków, wykorzystujących różnice dzielące naród. Pytania dotyczyły miedzy innymi  polityczności mediów oraz przyczyn podziału Ukraińców.

Konferencja „Wizje przeszłości na Ukrainie Zachodniej i Wschodniej” była okazją do bliższego poznania naszych wschodnich sąsiadów oraz ich historii. Myślę, że wielu uczestników uzmysłowiło sobie, jak bardzo historia może wpłynąć na wzajemne stosunki między państwami, czasami wręcz stając się ich kluczowym elementem. Bez wątpienia takie konferencje to dobra okazja na wzajemne poznanie Polaków i Ukraińców, uzmysłowienie ile rzeczy nas łączy, ile dzieli.

           

***

Suplement: 

I - (króciutki) przewodnik po bohaterach narodowych Ukrainy Zachodniej

II - galeria zdjęć dot. polityki historycznej Ukrainy

Bohdan Chmielnicki – „Hetman Ukrainy”, wódz powstania 1648 r., w polskiej historiografii zapamiętanego jako „Powstanie Chmielnickiego”. Wg. historiografii Ukraińskiej, nosiło ono znamiona narodowo-wyzwoleńczego. W jego trakcie doszło m.in. do ugody Hadziackiej, na mocy której w miejsce Rzeczypospolitej Obojga Narodów powstać miała Rzeczpospolita Trojga Narodów – Polaków, Litwinów i Rusinów. Ugoda nigdy nie weszła w życia, zaś powstanie zakończyła umowa Perejasławska, oddająca Ukrainę pod panowanie rosyjskie. Co ciekawe, umowa ta miała charakter Unii Realnej, co oznaczałoby, że w świetle obowiązującego prawa międzynarodowego, Ukraina teoretycznie uzyskała podmiotowość należytą niepodległemu państwu.

Jeśli szukać polskiego odpowiednika, to byłby nim: Tadeusz Kościuszko.

Iwan Franko – jeden z najwybitniejszych humanistów ukraińskich doby pozytywizmu. Pisarz, poeta, naukowiec, aktywista socjalistyczny. Przez całe życie mocno powiązany z inteligencją galicyjską. Zmarł w 1916 r. we Lwowie. Jego grób wybudowano na Cmentarzu Łyczakowskim. Dziś, imieniem Iwana Franki nazwano m.in. Uniwersytet Lwowski.  

Jeśli szukać polskiego odpowiednika, to byłby nim: Stefan Żeromski.

Myhajło Hruszewski – legendarny, pierwszy prezydent Ukraińskiej Republiki Ludowej – państwa funkcjonującego jako niepodległe w latach 1918 – 1920. Myhajło Hruszewski był jego głównym architektem.

Jeśli szukać polskiego odpowiednika, to byłby nim: Ignacy Paderewski.

Taras Szewczenko – poeta, pisarz, „wieszcz” Ukrainy i Ukraińców. Ma swój pomnik w każdej najmniejszej miejscowości Ukrainy Zachodniej, jego twórczością zachwycają się wszyscy od wschodu do zachodu. Jego „Testament” publikujemy poniżej:

Kiedy umrę to na wzgórzu

Wznieście mi mogiłę,

Pośród stepu szerokiego

Ukrainy miłej.

Aby łany rozłożyste

I brzeg Dniepru stromy

Można było widzieć, słyszeć

Jego grzmiące gromy.

Gdzie uniesie z Ukrainy

Do sinego morza

Wrażą krew... dopiero wtedy

I łany, i wzgórza .

Wszystko rzucę i ulecę

Do samego Boga,

Aby modlić się... aż dotąd

Ja nie uznam Boga.

Pochowajcie mnie i wstańcie,

I kajdany rwijcie,

I posoką, wrażą juchą,

Wolność swą obmyjcie.

Mnie zaś w wielkiej już rodzinie,

W kraju wolnym, nowym,

Pamiętajcie wspomnieć czasem

Dobrym, cichym słowem.

Jeśli szukać polskiego odpowiednika, to byłby nim: Juliusz Słowacki.

Pomnik Chmielnickiego w Kijowie (fot. Konstanty Chodkowski)

Pomnik Iwana Franki vis a vis Uniwersytetu Lwowskiego

Prospekt Swobody - Pomnik Tarasa Szewczenki we Lwowie

Cmentarz Łyczakowski:napis w języku angielskim zamazany w przededniu otwarcia memoriału  (po prawej).

Kamieniec Podolski: pomniki upamiętniające bohaterów ZSRR często  budowane są w bezpośrednim sąsiedztwie pomników hołdujących ideałom nacjonalistycznym.

Kozacki zespół ludowy podczas festiwalu folkowego w podkijowskim Pierogowie

Relacja: Paulina Ludorf

Suplementy: Konstanty Chodkowski

Po Projekcie LWÓW 2011

Semestr letni dobiega końca - czas podsumować zdobycze Projektu LWÓW 2011! :)

Wszystko odbyło się zgodnie z planem - wraz z grupą 48 studentów wyruszyliśmy z Warszawy 29 kwietnia ok godziny 18:00. Do Lwowa dotarliśmy rankiem następnego dnia. Po zakwaterowaniu i krótkiej 4-godzinnej drzemce wyruszyliśmy wraz z przewodnikiem na zwiedzanie Lwowa. Wieczór spędziliśmy w przyjemnej, towarzyskiej atmosferze podczas imprezy integracyjnej na terenie ośrodka. 

Dnia 1 maja na Uniwersytecie im. Iwana Franki rozpoczęła się konferencja naukowa z udziałem ukraińskich studentów. Studenci INP UW wygłosili cztery referaty na temat bieżących problemów ukraińskiej demokracji (referentami byli: Konstanty Chodkowski, Damian Deliś, Marlena Kwiatkowska i Daniel Kowalski. Konferencję tłumaczył członek KN "Ars Politica" Pavlo Sytnik). Spotkanie zostało zwieńczone emocjonującą debatą. Do kwater wróciliśmy z lekkim niedosytem, ponieważ zabrakło nam czasu na omówienie wszystkich ważnych kwestii. 

Drugiego dnia nadeszła pora na referaty studentów UIF.Rozmawialiśmy o prawie wyborczym na Ukrainie, rozpatrywaliśmy lwowski przypadek wyborów lokalnych. Po oficjalnych wystąpieniach przystąpiliśmy do dyskusji z gościem konferencji - lokalnym działaczem nacjonalistycznej partii SWOBODA, który szczęśliwie odpowiedział na nasze zaproszenie. Co ciekawe - o ile studenci polscy przyjęli go z zainteresowaniem, w skupieniu słuchając wszystkiego, co ma im do powiedzenia, tak studenci ukraińscy traktowali go raczej z pobłażaniem. Zadaje to kłam tezie o intensywnym przepływie elektoratu frakcji "pomarańczowych", czy też "post-pomarańczowych" a nacjonalistami. 

Po zakończeniu konferencji kadra dydaktyczna Centrum Studiów Europejskich Wydziału Filozofii UIF zaprosiła nas do zwiedzenia gmachu głównego Uniwersytetu. Nie da się ukryć, że wystrój wnętrz największych sal robił piorunujące wrażenie. 

Wieczorem, 2 maja, na terenie ośrodka odbył się integracyjny grill z udziałem studentów ze Lwowa. Atmosfera była naprawdę nieziemska. Wszyscy żywimy nadzieję, że w przyszłym roku akademickim studenci ze Lwowa również uraczą nas wizytą w Warszawie :) 

Projekt: LWÓW 2011 nie dobiegł jeszcze końca. Wraz z Kołem Naukowym, w czasie wakacyjnym, będziemy opracowywać wiadomości zdobyte podczas konferencji we Lwowie. Mamy nadzieję, że doczekamy się stosownej publikacji naukowej. 

Co więcej: dzięki projektowi, do zespołu "Ars Politica" dołączył nowy członek: Pavlo Sytnik!

Witamy na pokładzie! :)

O tym, jakie jeszcze zadania otworzył przed nami projekt, napisałem tutaj.

Tutaj zaś znajdziecie skromną galeryjkę zdjęć pamiątkowych z projektu.

Zapraszam do śledzenia kolejnych wydarzeń organizowanych przez KN "Ars Politica"!

Konstanty Chodkowski

PROJEKT LWÓW 2011 - rusza już 29 kwietnia!

Czym jest "Projekt LWÓW 2011"? 
To nic innego jak studencki majówkowy wyjazd do Lwowa połączony z polsko - ukraińską konferencją naukową "po 20 latach demokracji w Polsce i Ukrainie...", która odbędzie się na miejscu, w dniach 1-2 maja.

Co zrobić aby wziąć udział w projekcie? 
Zapisów dokonujemy w trzech krokach:

1. Dokonujemy przelewu na numer konta: 4411 4020 0400 0032 0270 703 969 (mBank, właściciel: Konstanty Chodkowski), na kwotę 125 PLN. W tytule przelewu wpisujemy "Lwów - imię i nazwisko - rok i kierunek studiów".
2. Na adres: kn.arspolitica@gmail.com nadsyłamy maila, w którym zawieramy:
   - meldunek, że dokonaliśmy przelewu
   - dane: imię, nazwisko, rok urodzenia, PESEL, adres zameldowania (dane niezbędne do załatwienia ubezpieczenia), oraz rok i kierunek studiów.
3. Czekamy na odpowiedź.

Do kiedy trwają zapisy?
Zapisy trwają do 21 kwietnia.

Co zawiera się w cenie wyjazdu? 

Kwotą 125 PLN pokrywamy:

- koszt przejazdu do Lwowa i z powrotem

- opłatę za noclegi

- ubezpieczenie

- przewodnika po Lwowie

Koszty wyżywienia pokrywamy na własną rękę. 

Przalałam/łem swoje pieniądze na konto, po czym cała kwota została mi odesłana. Co się stało?
Oznacza to nie mniej i nie więcej jak tyle, że zabrakło wolnych miejsc. 

Jaki jest plan wyjazdu? 

Ruszamy 29 kwietnia ok. godziny 17:30 spod Pałacu Kultury (od strony ul. Emilii Plater). Do Lwowa dojeżdżamy rankiem 30 kwietnia. Odsypiamy nieprzespane godziny spędzone w autokarze i idziemy zwiedzać miasto!

1 maja o godz. 12:00 (czasu polskiego), w Uniwersytecie im. Iwana Franki, rozpoczyna się konferencja naukowa, poświęcona ponad 20-letniemu dorobkowi demokracji w Polsce i Ukrainie. Pierwszego dnia konferencji, swoje referaty zaprezentują członkowie Koła Naukowego "Ars Politica". Referaty, dot. przemian na politycznych, społecznych i gospodarczych w Ukrainie po upadki ZSRR. Spotkanie zakończone będzie otwartą debatą. 

2 maja, o godz 14:00 (czasu polskiego) - druga część debaty. Studenci Centrum Studiów Politycznych Uniwersytetu Lwoskiego zaprezentują referaty dotyczące różnic i podobieństw w rozwoju polskiego i ukraińskiego systemu wyborczego.

Obie części zwieńcza polsko-ukraiński wieczór integracyjny, na terenie ośrodka w którym będziemy mieszkać :)

3 maja, w godzinach około-południowych planujemy spotkanie z kilkoma lokalnymi politykami z Okręgu Lwowskiego. Na razie jednak nie jesteśmy w stanie stwierdzić na 100%, że takowe spotkanie się odbędzie.

Do Warszawy wyruszamy około godziny 15:00. Powinniśmy dotrzeć na miejsce z 3 na 4 maja, około 3 w nocy. 

Czy decydując się na uczestnictwo w wycieczce, muszę brać udział w tych wszystkich atrakcjach? 

Nie. Wzięcie udziału w PROJEKCIE LWÓW 2011, w żaden sposób nie zobowiązuje do wzięcia udziału w grupowym zwiedzaniu miasta, czy konferencji naukowej. Ponadto, jeśli ktoś z uczestników wyprawy zdecyduje się na samodzielną wycieczkę po Lwowie, wszelkie koszty biletów wstępu do muzeów oraz na cmentarz Łyczakowski zostaną mu zwrócone. 

Czy do wyjazdu na Ukrainę potrzebny mi będzie ważny paszport?
Tak. Bezwzględnie. 

Co się stanie, jeśli wycofam się z uczestnictwa w wycieczce?
Jeśli stanie się to przed 22 kwietnia (tj. przed zamknięciem zapisów) - zwracamy wszystkie przelane nam wcześniej pieniądze z powrotem. Po 22 kwietnia niestety nie będziemy już w stanie tego uczynić, co z góry zastrzegamy.

Masz więcej pytań? 

Zgłoś się do nas na kn.arspolitica@gmail.com

Serdecznie zapraszamy!

I po konferencji! :)

Konferencja naukowa "Doin' politics in the UK", zgodnie z planem odbyła się 24 lutego w sali konferencyjnej ZSS UW. Około godziny 15:15 (a więc z lekkim opóźnieniem) dr Małgorzata Kaczorowska (Zakład Systemów Politycznych Instytutu Nauk Politycznych UW) rozpoczęła wykład pod tytułem: "Kampania wyborcza i ciekawe wyniki wyborów w Zjednoczonym Królestwie w 2010 r.". Pani Małgorzata zaserwowała nam porządną, treściwą i skondensowaną dawkę faktów na temat brytyjskiej sceny politycznej. Nie brakowało ciekawostek! Obok sylwetek głównych kandydatów (tj. Nicka Clegga, Gordona Browna i Davida Camerona), niejednego dowiedzieliśmy się na temat ich żon, które odegrały w kampanii niemałą rolę!. Zgodnie z zapowiedziami sprzed konferencji, podczas dyskusji poruszyliśmy kwestię sporu pomiędzy zwolennikami i przeciwnikami większościowej ordynacji wyborczej w Zjednoczonym Królestwie. Czy wiedzieliście, że Partia Liberalno-Demokratyczna, przy 21% wyniku wyborów, uzyskała nieco ponad 8% miejsc w parlamencie?

Po wystąpieniu dr Kaczorowskiej, oraz po 15-minutowej przerwie na herbaciany poczęstunek, przywitaliśmy drugiego panelistę - dra Bartłomieja Biskupa (Zakład Socjologii i Psychologii Polityki Instytutu Nauk Politycznych UW), który zaprezentował zgromadzonym serię spotów brytyjskich spotów wyborczych, wraz z osobistym komentarzem. Najciekawsze reklamówki, z którymi zostaliśmy zapoznani zamieszczam poniżej:






W ostatniej części konferencji wystąpili Native Speakerzy rodem z Wielkiej Brytanii, pracownicy Uniwersyteckiego Kolegium Kształcenia Nauczycieli Języka Angielskiego: Graham Carr B.A. oraz Stephen Davies B.A.Przedstawili nam brytyjski punkt widzenia ich ojczyźnianej polityki. Wykłady nabrały smaczku, gdy Panowie ujawnili swoje osobiste sympatie polityczne :)

Konferencja odbiła się względnie szerokim echem na Uniwersytecie Warszawskim (chociaż, między Bogiem a prawdą - nie nam to oceniać). Dopisali zarówno zaproszeni paneliści (tutaj chcielibyśmy z pełną mocną zaznaczyć, że ich zaangażowanie jest nie do przecenienia!), jak i przybyli goście (podczas drugiej części konferencji sala konferencyjna była szczelnie wypełniona). W imieniu całego zespołu "Ars Politica" serdecznie dziękujemy wszystkim współpracownikom za zaangażowanie, w tym w szczególności dyrekcji Instytutu Nauk Politycznych za udzielenie znaczącego wsparcia finansowego. Również Koło Naukowe "five o'clock" okazało się być świetnym partnerem w organizowaniu tego typu przedsięwzięć. 

Wciąż mamy nadzieję na organizację kolejnego wykładu z cyklu "Doin' politics in the UK", tym razem z udziałem prof. Gebethnera z Instytutu Nauk Politycznych UW. 

Treść wykładu dr Małgorzaty Kaczorowskiej zostanie niebawem opublikowana na naszym blogu, oraz na zaprzyjaźnionych portalach politologicznych, tj. portalu politsfera.pl, oraz nowapolitologia.pl

Tymczasem, poniżej prezentujemy proponowaną przez dr Kaczorowską literaturę przedmiotu, dla głodnych wiedzy i chętnych do zgłębienia tajników brytyjskiego systemu politycznego. Mamy nadzieję, że nasza konferencja posłużyła ku temu jako źródło inspiracji.

1.      H. Barnett, Constitutional and Administrative Law, 4th edn., Cavendish Publishing, London 2003.
2.      A. Blair, New Britain. My Vision of a Young Country, Longman [Fourth Estate], London 1996.
3.      A.W. Bradley, K.D. Ewing, Constitutional and Administrative Law, 13th Edition, Longman (an imprint of Pearson Education), London 2003.
4.      F.N. Forman, Constitutional Change in the United Kingdom, Routledge, London 2002.
5.      S. Gebethner, System rządów parlamentarno gabinetowych, system rządów prezydenckich oraz rozwiązania pośrednie, [w:] M. Domagała (red.), Konstytucyjne systemy rządów, Warszawa 1997.
6.      S. Gebethner, Wielka Brytania, [w:] S. Gebethner, J. Stembrowicz, Systemy polityczne wybranych państw kapitalistycznych, UW, Warszawa 1971.
7.      S. Gebethner, Rząd i Opozycja Jej Królewskiej Mości w systemie politycznym Wielkiej Brytanii, Warszawa 1967.
8.      F.Gołembski, P.Biskup, M.Kaczorowska (red.), Era Blaira i Browna. Wybrane problemy polityczne rządów Partii Pracy w Zjednoczonym Królestwie 1997-2010, Wyd. ASPRA-JR, Warszawa 2010.
9.      B. Jones (red.), J. Kavanagh, M. Moran, P. Norton, Politics UK, 5th Edition, Longman an Imprint of Pearson Education, Essex 2004.
10.     I. Kapsa, Partia trzecia w systemie partyjnym Wielkiej Brytanii na przykładzie Liberalnych Demokratów, [w:] T. Godlewski, M, Jastrzębski, I. Kapsa, D. Tarnowska, A. Lipieński, Współczesne partie polityczne. Wybrane problemy, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toru ń 2009, s. 68-110.
11.     P. Mikuli, Zasada podziału władz a ustrój brytyjski, Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa 2006.
12.     D. Olivier, Constitutional Reform in the UK, Oxford University Press, Oxford 2003.
13.     O. Hood Phillips, P. Jackson, P. Leopold, Constitutional and Administrative Law, 8th Edition, Sweet & Maxwell, London 2001.
14.     A. Seldon (red.), Blair’s Britain 1997 2007, Cambridge university Press, Cambridge 2007.
15.     J. Szymanek, Modele systemów rządów. Wstęp do analizy porównawczej, „Studia Prawnicze”, z. 3 (165)/2005.
16.     P. Silk, Jak działa parlament brytyjski, Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa 1994;
17.     J. Stembrowicz, Rząd w systemie parlamentarnym, PWN, Warszawa 1982, rozdział III (Rząd w parlamentarnym systemie gabinetowym Wielkiej Brytanii), s. 20-59;
18.     K. Wronecki, Ewolucja urzędu premiera w Wielkiej Brytanii, „Przegląd Prawa i Administracji” XI, Acta Universitatis Wratislaviensis no 430, Wrocław 1979, s. 57-74;
19.     A. Zięba, Zagadnienia systemu dwupartyjnego Wielkiej Brytanii, [w:] M. Grzybowiski, A. Zięba (red.), Współczesne systemy partyjne wybranych państw europejskich, Wyd. Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków1996.
20.     K. Urbaniak, Premier w systemie organów władzy wykonawczej w Wielkiej Brytanii, Biuletyn Rady Legislacyjnej nr 2, 1994;
21.     I. Zielińska, Przywódca partii w brytyjskim systemie politycznym, [w:] J. Sielski, M. Czerwieński (red.), Partie polityczne – przywództwo partyjne, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2008, s. 302-315.
22.     I. Zielińska, Premier Jej Królewskiej Mości. Analiza wpływu czynników polityczno-prawnych oraz osobowości politycznej premiera na sprawowanie włądzy wykonawczej w Wielkiej Brytanii, [w:] M. Drzonek, A. Wołek (red.), Władza wykonawcza w Polsce i Europie, Ośrodek Myśli Politycznej, Wyższa Szkołą Biznesu – National-Louis University, Wydawnictwo DANTE, Kraków –Nowy Sącz 2009, s. 234-247.
23.     A. Zięba, Z zagadnień instytucjonalizacji partii w brytyjskim porządku konstytucyjnym, „Państwo i Prawo”, 1995, nr 9.
24.     A. Zięba, System partyjny i partie polityczne Wielkiej Brytanii, Studia Nauk Politycznych 1986, nr 3.
25.     K. Zuba, Wybory do Parlamentu Europejskiego 4 czerwca 2009 r. w Wielkiej Brytanii, „Przegląd Europejski“ nr 1 (20), 2010,s. 55-71.


Dziękujemy raz jeszcze i zachęcamy do śledzenia kolejnych wydarzeń organizowanych przez Koło Naukowe "Ars Politica"

Koła Naukowe INP Ars Politica, Five O'clock oraz ZSS UKKNJA mają przyjemność zaprosić wszystkich studentów 
na 
Konferencję Naukową 'DOIN' POLITICS IN THE UK'

Kiedy? 24.02.2011 (czwartek), godz 15:00

Gdzie? Sala konferencyjna nr 200 ZSS UW (II piętro), ul. Krakowskie Przedmieście 24 -> www.uw.edu.pl (na planie budynek nr 25, po przejściu przez bramę główną skręcacie w prawo na Mały Dziedziniec)

Gwiazdy wieczoru: Dr Małgorzata Kaczorowska, Dr Bartłomiej Biskup, Stephen Davies B.A, Graham Carr B.A.

Temat konferencji: Wybory parlamentarne w Wielkiej Brytanii 2010 roku. System parlamentarny, system wyborczy i system partyjny Wielkiej Brytanii

Podczas konferencji spróbujemy odpowiedzieć sobie na ważnie pytania dotyczące systemu politycznego Wielkiej Brytanii:

- czy wyniki ostatnich wyborów parlamentarnych oznaczają kres „dwupartyjnej” sceny politycznej?

- większościowa ordynacja wyborcza – rozwiązanie na miarę współczesnego państwa demokratycznego, czy przeżytek minionej epoki?

- czy Wielka Brytania cierpi na deficyt reprezentacji?

…i wiele innych.

HARMONOGRAM KONFERENCJI:

Godz.15:00 - 16:30 – Rozpoczęcie konferencji, wystąpienie dr Małgorzaty Kaczorowskiej (INP UW):
- Kampania wyborcza i ciekawe wyniki wyborów w Zjednoczonym Królestwie w 2010 r.


Godz. 16:30 – 16:45 – przerwa


Godz. 16:45 – 17:15 – wystąpienie dra Bartłomieja Biskupa (INP UW):
- Brytyjska kampania wyborcza 2010: perspektywa marketingowa.


Godz. 17:15 – 18:15 – wspólne wystąpienie Grahama Carra B.A. i Stephena Daviesa B.A. (UKKNJA UW – Native Speakers):
- The Process of Voting. Proportional Representation vs. First Past The Post: The pros and cons of different voting systems.
- How to stand for election.
- The Process of Voting.
- Carr's sad life in Thatcher's Britain.


Godz. 18:15 – 18:30 – podsumowanie i zakończenie konferencji.

Z dodatkowych atrakcji przewidziane iście brytyjskie TEA TIME, oczywiście w okolicach godz. 17:00 :)

Zapraszamy wszystkich anglomaniaków, głodnych wiedzy oraz fanów Stephena Daviesa B.A i Grahama Carra B.A!

Nudno nie będzie na pewno!